تاریخچه ایل و طایفه احمدوند از اقوام لر و آداب و رسوم لُری
 
وبلاگ طایفه اقوام لُر را حمایت می کنم

 
 
نویسنده : علی سنجری ژوژکیان
تاریخ : شنبه ۱٥ فروردین ۱۳٩٤
نظرات

ورکواز (نوعی گیاه صحرائی در بروجرد )

این شعر بر اساس شعر قدیمی رفتم در   مسجد شاه که ورکواز

بخرم ،گفته ام . ورکواز یک نوع سبزی خودرو و طبیعی می باشد

که در دشتها و کوه های اطراف بروجرد رشد می کند و می گویند

که مقوی و سالم و پر خاصیت است  . البته این امر از نظر علمی

در مورد این علف خودرو مورد تحقیق قرار نگرفته است .  این غذا

 در اول پختن او بوی بسیار بدی می دهد ولی بعد از پخت از طعم

 بسیار خوبی  برخوردار می شود و  در بهاران   بروجرد از غذاهای

  سنتی و قدیمی بروجردیهاست که  در   کنار مسجد شاه بروجرد

  فروخته   می شد .   ورکواز"  ، "شبدر"  ، "شنگ"  ، "زبان گرگ"،

"زرشک" و "تره" از  جمله  گیاهان  محلی شهر بروجرد می‌باشند

که در  کنار بازار به صورت بسته‌ای و کیلویی فروخته می شود .

 

گیاه صحرائی ورکواز

" رفتم  در مسجد شاه  که ورکواز بخرم "

دیم که یک نر خری آما نشست د ورم

گفتم آخه نر خر ، تو   کار و   باری نری

ا دم صبح تا  ایواره   هی دم   مه میایی

گفتا آخه عزیزم ، مه ورکواز  دوست دارم

اما   نمینم   چه جوری ، مه   ورکواز بپزم

گفتم   آخه   نر خر ،   ورکوازم   شد غذا ؟

ا بوش آیم   سر مشه ، مری   که رفتی خلا

گفتا نگو مش زینب   ، ورکواز خیلی گرمم

خاصیتش زیاده ، بوش   خیلی  نرم ، نرم

گفتا فقط تو باید ، اونه   خو   پختش کنی

لوبیا ، نخود  و  عدس ، ورکواز   پرش کنی

مزه و   عطر  ورکواز ، شام و  نهارم   ورکواز

جون  و  دلم  ورکواز   ، غذای بهارم ورکواز


برچسب‌ها: ورکواز
نویسنده : علی سنجری ژوژکیان
تاریخ : شنبه ۱٥ فروردین ۱۳٩٤
نظرات

یادش   بخیر   قدیما ،   مهمانیا   زیاد بود

  رونق   توی   سفره ، بودن نان و   آب بود

    نان لواش ګوشه  ، چاشنی سفره ها بود

      دوغ   پُر  از  لطافت   ، تاج   همه   سرا   بود

       ماست قدیمای ما ، ترش بود و خوش ، ملایم

         برنج   توی   سفره  ،  طعمش طعم   ګُلها  بود

            سبزی   سبز   تازه   ،   نُقل     توی   سفره ها

            چایی   داغ   اعلا   ،   بعد   از   غذا   سوار   بود

پارک یاد بود ( سماور ) بروجرد

               تو   وسط   سفره ها   ،   آبلیمو   و   ترشی ها

              خیار شور   مش عدول   ،   سبزی قیطاس بود

           روی   زمین   نشستن ، پای   سفره ی   مادر

         دو   زانو   و   دراز کش ، رسم همه جاها بود

      بعد   از   غذا خوابیدن ، رسم تو خونه ها بود

   دعوا سر یک بالشت ، یک جا و یک مکان بود

  یادش   بخیر   بروجرد ،   یادش بخیر قدیما

دل   همه   آدما ، یک جور آیی شاد بود


برچسب‌ها: